بیماران فارغ از تنگی روزنه میترال و فارغ از روزنه تصنعی

خودداری از تشکیل لخته خون
بیماران با فیبریلاسیون دهلیزی دارنده خطر ارتقاء یافته برای تشکیل لخته خون در دهلیز چپ و ساخت سکته مغزی می‌باشند. این خطر در بعضی بیماران بسیار نادر و قابل دیده پوشی میباشد ، در حالیکه در بعضا دیگر از بیماران ، زیاد و ترساندن کننده میباشد. تجویز داروهای رقیق کننده خون بعد از تحلیل شما بوسیله پزشک معالج و انتخاب معیار خطر تشکیل لخته خون شکل میگیرد. اما مایحتاج میباشد دکتر شما داده ها صدق از سن و موقعیت پزشکی شما برای انتخاب به طور همزمان ریسک خون ریزی در تاثیر مصرف داروهای رقیق کننده متخصص قلب  خون داشته باشد.

به مراد انتخاب خطر تشکیل لخته خون ، براساس نوع بیماری بستر ساز فیبریلاسیون دهلیزی بیماران به دو دسته تقسیم میشوند:
1- بیماران با تنگی روزنه میترال یا این که باتجربه جراحی روزنه و روزنه تصنعی قلب
این اشخاص در صورتیکه فیبریلاسیون دهلیزی داشتند ، بایستی تا نقطه پایان قدمت (ولی با حیث پزشک و با تحقیق خطر خون‌ریزی) از داروی ضدانعقاد خون "وارفارین" به کار گیری نمایند. استعمال از داروهای نو NOAC مانند ریواروکسابان و دابیگاتران درین بیماران پذیرش نشده میباشد.

2- بیماران فارغ از تنگی روزنه میترال و فارغ از روزنه تصنعی
درین بیماران مورد نیاز میباشد دکتر ترازو خطر تشکیل لخته خون را محاسبه کرده و چنانچه این خطر از یک حد خاصی بیشتر بود ، معالجه دارویی تجویز خواهد شد. احتمالا دکتر معالج شما سوالاتی درباره‌ی سابقه پزشکی برای مثال دیابت ، فشارخون بالا ، نارسایی قلبی ، سکته مغزی و تنگی عروق کرونر از شما خواهد پرسید و با پیش بینی واحد سنجش خطر شما ، پیشنهاد هایی در زمینه ی دارو و بقیه اقدامات به شما خواهد نمود.

در بیماران این دسته در شرایطی که نیاز به مصرف دارو بود می اقتدار از وارفارین و هم اینگونه بقیه داروهای ضد انعقادی تازه NOAC، استفاده نمود ، از قبیل ریواروکسابان ، آپیکسابان ، دابیگاتران و ادوکسابان.

3- در بیماران با خطر خون‌ریزی زیاد و کسانی که نمی توانند از داروهای ضد منعقد استعمال کنند
این بیماران در معرض خون ریزی زیاد و خطرناک می‌باشند لذا قابلیت و امکان استعمال از داروهای ضد انعقادی برای انها نیست. در‌این بیماران از طریق "بستن گوشک دهلیز چپ" (LAA Closure) استعمال می‌گردد. در‌این نحوه گوشک دهلیز چپ که محل اساسی تشکیل لخته خون و آمبولی به مغز میباشد ، توسط شیوه های آنژیوگرافی و با استعمال از وسایل ویژه ای به اسم "Watchman" یا این که "Amulet" مسدود می‌شود تا جلوی تشکیل لخته خون گرفته خواهد شد.

کنترل آریتمی و تعداد ضربان قلب بالا
در کنترل فیبریلاسیون دهلیزی از دو طریق می قدرت به کارگیری کرد: محافظت ریتم فیبریلاسیون دهلیزی و کنترل تعداد ضربان قلب یا برگرداندن فیبریلاسیون دهلیزی به ریتم سینوسی نرمال. هر کدام از این نحوه ها منافع و مضرات خودش را داراست و بستگی به شدت علایم بیمار و سایر بیماری های قلبی داراست و تصمیمی میباشد که معمولا به وسیله تیم درمانی شما و پس از رسیدگی شرایط بیماری گرفته میشود. با این اکنون نتایج وقتگیر بازه زمانی هر دو طریق از نگاه ارتفاع قدمت و کیفیت زندگی تقریبا موازی بوده و قابل مقایسه می باشند.

1- نگهداری ریتم فیبریلاسیون دهلیزی و معدود کردن از ضربان قلب
درین نحوه که به شیوه "در اختیار گرفتن ریت" (Rate Control) هم مشهور میباشد ، ریتم فیبریلاسیون دهلیزی معالجه نمی‌شود و قلب همچنان به ضربان نامنظم خویش ادامه میدهد البته با به کارگیری از دارو ، تعداد جواب بطن به ضربانات دهلیزی در دست گرفتن می‌شود. تعداد ضربان متبوع دربین 60 تا 80 توشه دقیقه در هم اکنون استراحت میباشد که با کار بدنی تا 110 توشه در دقیقه هم قادر است ارتقاء پیدا نماید. در کنار این شغل ، در شرایطی‌که ما یحتاج باشد برای دوری از ساخت لخته خون و آمبولی به مغز و بقیه نقاط تن از داروهای ضد انعقادی به کار گیری گردد.

داروهایی که برای در دست گرفتن تعداد ضربان قلب به کارگیری می‌شود عبارتند از:
داروهای بتابلوکر مانند پروپرانولول ، آتنولول ، متوپرولول ، کارودیلول ، بیزوپرولول.
داروهای بلوک کننده شبکه کلسیم مانند وراپامیل و دیلتیازم.
دیگوکسین
و در بعضی از بیماران از داروهای ضد آریتمی قلب به ویژه آمیودارون استعمال میشود.
2- برگرداندن فیبریلاسیون دهلیزی به ریتم سینوسی
در‌این شیوه به رویکرد های گوناگون کوشش می‌گردد تا فیبریلاسیون دهلیزی از در میان رفته و ریتم نرمال قلب نگهداری گردد. اگرچه امروزه کوشش می گردد تا جایی که قابلیت داراست در کل بیماران ریتم قلب به وضعیت طبیعی برگردد اما به جهت احتمال بالای ناکامی درمانی و رجوع و برگشت دوباره فیبریلاسیون دهلیزی و هم اینگونه عوارض به کار گیری از داروها و پروسیجرها ، از این نحوه برای بیماران علامتدار و با هجوم ها ناگهانی فیبریلاسیون دهلیزی به کارگیری میشود. قابل ذکر میباشد که خطر ساخت لخته خون حتی با بازگشت ریتم نرمال از دربین نمی رود و بیماران همچنان می بایست از داروهای ضد انعقادی استعمال کنند.

برای برگرداندن ریتم سینوسی از طریق های مختلفی به کارگیری می‌گردد:

داروهای ضد آریتمی:
برای برگرداندن ریتم سینوسی و نگهداری آن در زمان بر زمان از داروهایی مانند فلکایینید ، پروپافنون ، ایبوتیلید و آمیودارون به کارگیری می‌شود. این داروها تا 60 درصد توفیق معالجه دارا‌هستند و دارنده عوارض مختلفی میباشند که مورد نیاز میباشد تجویز و ادامه مصرف آنان قطعا ذیل حیث دکتر معالج کارشناس بیماری های قلب شکل گیرد.

شوک الکتریکی:
یکی‌از شیوه های اثرگذار در برگرداندن ریتم سینوسی میباشد. این شغل در بیمار ستان و بوسیله دستگاه شوک الکتریکی شکل میگیرد. بیشترین مفاد استعمال آن در موردها اورژانسی یا این که وقتی میباشد که معالجه های دارویی موءثر نباشند. موردنیاز میباشد مریض پیش از شوک ، از لحاظ نبود لخته خون در قلب با به کار گیری از اکو مری یا این که با مصرف داروی ضد انعقادی برای سه هفته ، پژوهش گردیده باشد. پس از اعمال شوک الکتریکی برای نگهداری ریتم سینوسی موردنیاز میباشد از داروهای ضد آریتمی استعمال شود.

شغل "ابلیشن" (Ablation):
در بیماران مقاوم به طرز های فوق از ابلیشن دهلیز چپ و بافت های گوشه و کنار مانند وریدهای ریوی استعمال میگردد. در‌این طرز که در اطاق آنژیوگرافی الکتروفیزیولوژی اجرا می گردد ، با به کار گیری از لوله های باریکی بنام کاتتر وارد قلب و دهلیز چپ گردیده و بوسیله حرارت یا این که با استعمال از ساخت‌و‌ساز سرمای شدید و کرایو ، برش هایی در بافت دهلیز چپ و وریدهای ریوی شکل می‌گیرد تا مسیر تکان مدار الکتریکی در قلب تغییر و تحول کند و اصلاح خواهد شد.

توفیق این شیوه در سه سال مجاورت 50 درصد و با تکرار شغل تا 80 درصد هم می‌رسد.

فعالیت جراحی Maze:
اصول این شیوه مانند ابلیشن میباشد اما با این تفاوت که‌این عمل در اطاق شغل قلب گشوده و به مکان اسفاده از کاتتر با چاقوی جراحی شکل میگیرد. امروزه از این طریق در طول جراحی روزنه میترال و هنگامی که قفسه سینه گشوده شد‌ه‌است ، به کارگیری میگردد.

پیس میکر:
در برخی از بیماران که ضربان های قلب تحت دارا‌هستند یا این که مبتلا تهاجم ها مکرر تند و نماید شدن ضربان قلب می‌شوند ، مورد نیاز میباشد از ضربان سازهای قلبی یا این که پیس میکر بهره برد.