یکشنبه ۱۲ آذر ۰۲ ۱۵:۳۴
1- اینجانب در 30 سالگی متوجه تنگی روزنه قلبی و روماتیسم قلبی خودم شدم ، البته در کودکی تب روماتیسمی نداشته ام! آیا این ممکن میباشد؟
آری این فرمان ممکن میباشد. تب روماتیسمی میتواند علایم خفیف داشته باشد و حتیدر برخی از اشخاص میتواند فاقد علایم اشاره گردیده هم باشد. از اینرو بعضا از اشخاص در زمانه کودکی به جهت خفیف بودن علایم تب روماتیسمی متوجه آن نمیشوند. هم اینگونه در بعضا از اشخاص به جهت خویش درمانی یا این که تشخیص غلط ، بیماری در اصلً آیتم اعتنا قرار نمی گیرد و علایم آن به بیماریهای دیگر نسبت داده میشود. به همین برهان برخی از اشخاص که در روزگار جوانی یا این که میانسالی با تنگی و زخم دایمی روزنه مراجعه می نمایند ، احتمال داراست علایم و ابتلا به زمان نخستین تب روماتیسمی وخیم را به خیال و خاطر نداشته متخصص قلب باشند.
2- پس از ابتلا به تب خراب روماتیسمی آیا روشی می باشد تا بازدارنده جراحت مزمن و دایمی روزنه ها در بزرگسالی شد؟
زخم دایمی روزنه ها بعداز ابتلا به تب روماتیسمی 100 درصد وجود ندارد و نزدیک به نیمی از بیماران در آجل احتمال دارااست به بیماری روزنه ای دایمی مبتلا نشوند. با این هم اکنون روشی که مشخص و معلوم کند کدام مریض مبتلا گردد و کدام مریض نه ، ممکن وجود ندارد و این دستور نیاز به پیگیری همیشه و جاری ساختن اکوکاردیوگرافی های زمان ای داراست.
با این اکنون هیچ طریق ، دارو یا این که اقدامی که بتواند بازدارنده زد خورد قلبی گردد ، به طور تقریبً نیست و این فرمان به شدّت بیماری نخستین و شدت زد خورد اول قلبی بستگی دارااست. صرفا کاری که می اقتدار فعلا ایفا اعطا کرد ، پرهیز از تکرار عفونت های گلو و تب روماتیسمی مکرر میباشد. برای همین مورد نیاز میباشد تا آحاد بیماران با تب وخیم روماتیسمی به صلاحدید دکتر معالج خویش به زمان سالها و گاهاً تا نقطه پایان قدمت ماهانه از آمپول پنی سیلین یا این که داروهای شبیه دیگر برای خودداری از تکرار عفونت گلو به کار گیری کنند. عفونت مکرر قادر است موجب بدتر شدن و تسریع در صدمه به قلب و روزنه های آن خواهد شد.
3- آیا زخم مزمن و صدمه روزنه های قلب در مرحله مزمن تب روماتیسمی ، قابل بازگشت میباشد؟
پاسخ این پرسش منفی میباشد. جراحت مزمن روزنه ها غیر قابل بازگشت میباشد اما این در معنای جراحت شدید روزنه و تخریب آن وجود ندارد. اکثری از بیماران در سالهای بعداز تب روماتیسمی و در عصر مزمن بیماری ابداً علامتدار نمیشوند. بهاین شکل که اگرچه روزنه های قلب این بیماران سرگرم میگردد و مبتلا فیبروز و ضخامت میشود اما تضارب در حدی که بازدارنده همت روزنه قلبی خواهد شد نخواهد بود و از اینرو احتمال داراست فرد تا نقطه پایان قدمت متوجه بیماری خویش هم نشود.
در برخی دیگر از بیماران تضارب روزنه ای شدیدتر میباشد اما این بیماران هم قادرند با معالجه دارویی و حفظ از ابتلای مجدّد به بیماری ، معاش نرمال و سوای علایمی داشته باشند. تنها در تعداد پاره ای از بیماران میباشد که علایم روزنه ای شدید گردیده و احتیاج به بالون یا این که بده بستان روزنه قلبی پیش میآید.
امروزه با اعتنا به توسعه و گسترش دانش پزشکی و بهبود موقعیت بهداشتی ، به معیار قابل توجهی از عفونتهای استرپتوکوکی و تب روماتیسمی قلب کم شده میباشد لذا به تبع آن معیار بیماریهای روزنه ای قلب هم کمتر گردیده است. با این حالا هنوز هم می بایست درخصوص این بیماری و عوارض آن مطلع و مراقب بود.
تشخیص به موقع یک عفونت چرکی گلو در خردسالان و تزریق یک دوز پنی سیلین میتواند جلوی بخش اعظمی از عوارض اساسی و وقتگیر بازه قلبی را بگیرد. لذا به حیث می رسد دوراندیشی پدر و مادر و حساس بودن بع علایم بیماری میتواند اصلی ترین کادو برای تن درستی و آتی فرزندانشان باشد.
روزنه میترال
روزنه میترال "Mitral Valve, MV" که به روزنه دولتی هم پر اسم و رسم میباشد مابین دهلیز چپ و بطن چپ جای دارد. کارایی نرمال این روزنه این چنین میباشد که در طول استراحت قلب یا این که به عبارتی مرحله دیاستول "Diastole" گشوده گردیده و اذن میدهد تا خون به راحتی از دهلیز چپ وارد بطن چپ خواهد شد و در حین انقباض قلب یا این که به عبارتی مرحله سیستول "Systole" به طور بی نقص بسته گردیده و منجر می گردد تا خون باطن بطن چپ به طور کامل به باطن آئورت ریخته گردد.
با اعتنا به کارایی دریجه میترال بیماری های انسدادی روزنه موجب میشوند که در طول گشوده شدن روزنه میترال - دیاستول - روزنه میترال به نیکی گشوده نشده و خون در پشت روزنه توده میشود. این فرمان موجب می گردد که وسعت و فشار درون دهلیز چپ ارتقاء پیدا نماید و خون کمتری وارد بطن چپ بشود. برعکس در بیماری هایی که سبب ساز به نارسایی روزنه میترال میشوند ، خون بطن چپ در حین انقباض قلب - سیستول - که بایستی روزنه میترال بسته باشد ، جای اینکه وارد آئورت و جریان خون تن بشود ، به سمت عقب وارد دهلیز چپ میگردد.
اجزای روزنه میترال
روزنه میترال از 4 نصیب درست شده میباشد:
دوتا برگه نازک اما سفت که سطح روزنه را تشکیل میدهند ، بنام "لت یا این که لیفلت (Leaflet).
رینگ سفت و فیبری محیط روزنه که لت ها به آن می چسبند بنام "آنولوس (Annulus).
طناب های سپید و سفت به اسم "کوردا (Chorda Tendinae) که به حاشیه لت ها می چسبند.
دوتا شالوده عضلانی سفت و حاذق بنام ماهیچهها "پاپیلری (Papillary) ، که به دیواره قلب چسبیده اند و محور روزنه میترال میباشند.
- ۲۱ بازديد
- ۰ نظر