عوامل زمینه­ساز بیماری های قلبی ­عروقی

دست اندرکاران قضیه­ساز به معنای رفتارها یا قوانینی می متخصص قلب باشند که احتمال ابتلای به یک بیماری را افزایش می­دهند. عامل ها مورد­ساز بروز خطاها قلبی­عروقی را می­اقتدار از دو طریقه نظارت کرد. نگرش اولیه به تحقیق کارداران مورد­ساز موروثی و اکتسابی می­پردازد. درین در بین کارداران خطر موروثی قابل تغییر نیستند، ولی با این اکنون با تغییر شیوه زندگی و حفظ­های بهداشتی­درمانی می­اقتدار از میزان تاثیر این کارداران کم کرد. کارداران موضوع­ساز اکتسابی به نوع فعالیت­ها و رفتارهایی که اشخاص در زندگی خویش اعمال می­دهند اشاره دارا هستند. این دست اندرکاران با تغییر شیوه زندگی و حفظ پزشکی قابل حذف یا کنترل می باشند. بینش دوم کارداران مورد­ساز بیماری را از جنبه قابل اصلاح و غیرقابل اصلاح بودن نظارت می­نماید. برای مثال عامل ها مسئله­ساز غیرقابل اصلاح در امر با بیماریهای قلبی ­عروقی می­قدرت به وجود سوابق خانوادگی در موضوع بیماریهای قلبی ­عروقی، وجود سوابق خانوادگی در مورد بیماری فشار خون، دیابت نوع 2، نقص‌­های چربی خون مشتمل بر LDL بالا و HDL زیر و ارتقاء سن اشاره نمود (سموات و همیاران، 1391؛ کولانتونیو و همیاران، 2016؛ باناچ و همیاران، 2016). در مسئله رابطه در بین ارتقاء سن و ایرادات قلبی­عروقی حاصل نشانه می­دهند با ارتقا سن و به ویژه پس از 75 سالگی تغییرات عمده­ای در کارایی ارگان­های تن به وقوع می­پیوندد (نورت، 2012). این تغییرات سبب مشقت، ارتقا ضخامت و تنگی عروق می­شوند (دلیری و ذاکری­مقدم، 1395). به عنوان مثال کارداران مسئله­ساز قابل اصلاح نیز می­اقتدار به استعمال دخانیات، مصرف قرص­های پیش­گیری از بارداری، اضافه وزن و چاقی، فشار خون بالا و دیابت، استرس، عدم عمل بدنی کافی و تغذیه نامناسب اشاره نمود (سموات و همیاران، 1391؛ گو و همیاران، 2014؛ شافلت و مرز، 2009؛ استوارت، 2017). در مورد رابطه عامل ها موضوع­ساز قابل اصلاح با بیماریهای قلبی ­عروقی معلوم گردیده است مصرف دخانیات خطر ابتلا به بیماری عروق کرونر را تا 80 درصد ارتقاء می­دهد (آمبروز و باروا، 2004). همینطور چاقی از عامل ها بسیار اساسی بیماریهای قلبی ­عروقی میباشد که با یکسری دلیل خطر اساسی مثلا دیابت نوع 2، ارتقاء فشار و چربی خون رابطه دارااست. چاقی خطر ابتلا به بیماری عروق کرونر قلب را 25 تا 50 درصد ارتقاء می­دهد (کپول و همیاران، 2009). نتیجه ها آرم داده­اند شایع­ترین ادله خطر بیماریهای قلبی ­عروقی در کشور ایران استرس روزمره (75/71 درصد) و آن گاه عدم کار فیزیکی (75/62 درصد) میباشند (رضابیگی و همیاران، 1395). همینطور حاصل نشانه داده­اند خصوصیت شخصیتی نوروزگرایی و مدل تقابل اجتنابی نیز می­توانند با ارتقا ترازو این بیماری­ها همپا باشند (خانجانی، فاروقی و یعقوبی، 1389). قابل ذکر میباشد هر یکسری وجود یک یا این که یک سری برهان قضیه­ساز در یک شخص لزوماً به معنای ابتلا به بیماری قلبی­عروقی وجود ندارد و همینطور در دست گرفتن یک استدلال خطر به معنای عدم ابتلای بدین بیماری­ها نمی­باشد، البته در دست گرفتن دست اندرکاران موضوع­ساز می­تواند خطر بیماری را به دست کم برساند و سرعت گسترش بیماری و عوارض آن را در دست گرفتن نماید (چیوو، 2008؛ جاستین تورک و حاکیم، 2013).